Luikse witte pens erkend als streekproduct

Het geheim van Luikse witte pens: marjolein

Luikse witte pens (officieel “Boudin blanc de Liège”) wordt bereid met mager varkensvlees en varkensvet. Tijdens de bereiding wordt het mengsel gekruid met hele bladeren van gedroogde marjolein, een essentieel ingrediënt van dit product. Vervolgens wordt het in natuurlijke darmen gedraaid.

De Luikse witte pens heeft haar bijzondere kenmerken te danken aan de hoge kwaliteitseisen voor de gedroogde marjoleinbladeren. De marjolein moet zeer zorgvuldig worden gedroogd, ontbladerd, verpakt en bewaard. De marjoleintakjes worden binnen 24 uur na de oogst op rasters uitgespreid, bij een maximumtemperatuur van 40 °C. Behandelingen met ioniserende straling zijn verboden, omdat deze de geur en smaak van de pens aanzienlijk zouden veranderen. De gedroogde marjoleintakjes worden vervolgens op een droge plaats bewaard, beschut tegen de zon. Na het ontbladeren worden alleen hele bladeren behouden. Zij worden in een hermetische eindverpakking en op een donkere plaats bewaard.

Doorgegeven van generatie op generatie

De vakkennis die nodig is om Luikse witte pens te produceren, dateert van vóór de twintigste eeuw en wordt van generatie op generatie doorgegeven. Slagers in Luik leren hierover tijdens hun stage of job.

Serveertip:Luikse witte pens wordt vanouds koud en in gesneden plakjes gegeten.

Context

Het kwaliteitsbeleid van de EU is erop gericht de naam van specifieke producten te beschermen om de unieke kenmerken die samenhangen met hun geografische oorsprong en met traditionele kennis, in de kijker te zetten.

Productnamen kunnen het label “geografische aanduiding” (GA) krijgen als zij een specifiek verband hebben met de plaats waar zij zijn gemaakt. De erkenning als geografische aanduiding zorgt ervoor dat de consument deze producten kan herkennen en op de kwaliteit ervan kan vertrouwen. Daarnaast kunnen producenten hun product beter op de markt brengen.

Geografische aanduidingen worden erkend als intellectuele eigendom en spelen een steeds belangrijkere rol in handelsonderhandelingen tussen de EU en andere landen.

Er zijn drie soorten geografische aanduidingen:

• BOB — Beschermde oorsprongsbenaming (voeding en wijn);

• BGA — Beschermde geografische aanduiding (voeding en wijn);

• GA — Geografische aanduiding (gedistilleerde drank en gearomatiseerde wijn).

De verschillen tussen BOB’s en BGA’s houden voornamelijk verband met de mate waarin de grondstoffen afkomstig moeten zijn uit de betrokken regio of het productieproces in de regio moet plaatsvinden. GA’s zijn specifiek bedoeld voor gedistilleerde dranken en gearomatiseerde wijnen.

België heeft momenteel 19 beschermde geografische aanduidingen, waaronder Limburgse vlaai, Geraardsbergse mattentaart, Waalse honing (“Miel wallon”) of Ardense worst (“Saucisson d’Ardenne”).

Meer info

• Register van Beschermde Geografische Aanduidingen