98 dagen. Zolang duurde het om terug bij af te zijn.
Op 28 juni was ik in Boedapest terwijl honderden duizenden mensen deelnamen aan Pride, marcherend voor vrijheid ondanks angst en discriminatie. Ondanks een politieverbod vulden ze de stad met regenboogkleuren — vrolijk, vredig, onbevreesd.
Ik zag het met mijn eigen ogen. Het geloof dat diversiteit, gulheid en menselijkheid zouden zegevieren.
En toch, 98 dagen later, op 4 oktober, zagen we hoe duizenden mensen opnieuw een overheidsverbod moesten trotseren om deel te nemen aan Pécs Pride voor dezelfde vrijheid. Die mensen vertegenwoordigen alles wat goed is aan Europa — openheid, inclusie en ja, een gezonde dosis koppigheid.
De les is duidelijk: vooruitgang mag nooit als vanzelfsprekend worden beschouwd. De Commissie heeft Hongarije verwezen naar het Europese Hof van Justitie vanwege nationale regels die discrimineren op basis van seksuele geaardheid en genderidentiteit. Dit wordt momenteel besproken, en wij hebben vertrouwen dat gerechtigheid zal zegevieren.
Iedereen moet zich veilig en vrij voelen om zichzelf te kunnen zijn. Sommigen worden geboren als meisjes, sommigen als jongens, en sommigen passen niet netjes in die hokjes. Mensen zijn wie ze zijn — zo simpel, en zo complex, is het. Deze diversiteit is geen bedreiging, het is een kracht — iets om te vieren en te beschermen. Dat is wat het betekent om een ware Unie van Gelijkheid te bouwen. Jezelf kunnen zijn moet net zo natuurlijk zijn als ademen, en niemand mag zich ooit ‘minder dan’ voelen vanwege wie ze zijn.
Vandaag worden rechten en vrijheden wereldwijd op de proef gesteld. Een nieuwe golf van verzet tegen gendergelijkheid en LGBTIQ+ rechten overspoelt de wereld, zelfs op plaatsen waar gevechten over gender en seksualiteit ooit als relieken uit het verleden leken. Ook hier in de Europese Unie.
Europeanen hebben hoge verwachtingen van de EU. Vooral als het gaat om de waarden die we in onszelf zien als we in de spiegel kijken — vriendelijkheid, rechtvaardigheid en respect voor anderen, vooral voor degenen die anders zijn.
Eén ding is zeker: de EU zal nooit de rug toekeren naar de LGBTIQ+ gemeenschap omdat intolerantie een gif is dat, als het niet wordt gecontroleerd, zich verspreidt door onze samenlevingen.
Europeanen verwachten dat wij deze beloften nakomen. Onze generatie moet de onwankelbare beschermers zijn van deze rechten.
Als Europees Commissaris voor Gelijkheid zal ik onvermoeibaar deze ene simpele waarheid verdedigen die aan de kern van onze Europese waarden ligt: dat iedereen het recht heeft zichzelf te zijn, te liefhebben zonder excuses, en te spreken zonder angst.
Vrijheid en gelijkheid zijn ook in ons eigen belang. Ze houden onze democratieën levendig en onze economieën sterk. Discriminatie op basis van seksuele geaardheid kost de EU jaarlijks bijna €90 miljoen aan bbp, volgens de OESO. Wanneer we LGBTIQ+ mensen versterken, ontsluiten we het volledige talent van onze burgers. Diversiteit is geen last — het is de brandstof voor meer innovatie, creativiteit en concurrentievermogen.
Vijf jaar geleden lanceerde de EU haar allereerste LGBTIQ-gelijkheidsstrategie. Het was een mijlpaal: een duidelijk standpunt tegen haat en discriminatie. Sindsdien is sociale acceptatie gegroeid en zijn LGBTIQ+ mensen opener over zichzelf. Vandaag steunen twee op de drie Europeanen gelijke rechten voor LGBTIQ+ mensen. Maar vooruitgang is kwetsbaar. Haatgedreven intimidatie tegen LGBTIQ+ mensen is sinds 2019 met bijna 20% gestegen.
Vandaag presenteer ik een nieuwe LGBTIQ+ gelijkheidsstrategie voor de komende vijf jaar. De focus is duidelijk: bescherming van LGBTIQ+ mensen tegen geweld, hen in staat stellen vrij en gelijk te leven, en de hele samenleving betrekken bij meer gelijkheid. Dit is niet de strijd van één gemeenschap — het is de strijd van ons allemaal. Deze strategie gaat over meer rechten en meer inclusie — nooit ten koste van iemand, nooit tegen iemand. Het zal schadelijke conversiepraktijken aanpakken, van fysiek en seksueel geweld tot verbaal misbruik en vernedering. Ook zal het online haat bestrijden omdat dit geweld in de echte wereld aanwakkert.
Ik geloof dat Europa’s grootste kracht onze capaciteit is om samen te komen en beter te eisen voor ons volk. Een Unie die de waardigheid van elke persoon erkent en nooit ophoudt beter te willen worden.
Europa zonder LGBTIQ+ mensen zou niet Europa zijn. Diversiteit en gelijkheid — dat is de kracht van Europa.